Overal pintxos

We waren net over de grens met Spanje toen we een prachtig plekje vonden in een natuurpark. Hier hebben we volop van genoten en enkele dagen verbleven. Stijn heeft zijn tijd goed gespendeerd om alle electronica te fixen 🙂 Telkens veel rommel: gereedschap, kabels en zaagsel overal maar met een goed doel. Binnenkort zijn we eindelijk van die ongezellige TL-lichten af die energie vreten en is alles vervangen door gezellig dimbare ledjes. Ook hadden we al heel de reis ons best gedaan om wat Spaans te leren, allemaal voor niets, blijkbaar spreken ze hier een onverstaanbaar taaltje “het Basks” dat de romaanse talen predateerd. De Basken hebben het niet zo voor klinkers, maar als ze ergens een hoop k’s, x’en of z’s kunnen tussenduwen dan gaan ze het niet laten.

Na een paar dagen rust reden we door naar San Sebastián. We parkeerden ons aan het stadion en wandelden richting de stad. We kwamen knappe bruggen tegen, gigantische huizen en fantastische lanen, om dan ineens oog in oog te staan met de zee…. En Stijn had er zin in! Yes, morgen surfen!
San Sebastián is een stad met gezellige pleintjes, een leuke haven, een prachtige boulevard aan het strand en ook winkeltjes 😉 Spanje staat gekend om z’n tapas, maar hier in het noorden hebben ze nog een andere variant: pintxos. Letterlijk elke bar in de stad stond ‘s middags volgestouwd met kleine broodjes vol lekkers. Prachtig om te zien!

Omdat Stijn het beu was geld te blijven betalen om wetsuits te huren (waar andere mensen in geplast hebben enzo, eik!) zijn we een winkel binnengestapt en volop wetsuits beginnen passen. Het is 5 minuten trekken en zweten om er in te geraken, en na het passen is zo’n pak helemaal nat gezweet :s Maar met het nodige advies van de winkel toch eentje gevonden dat goed leek te passen. Met een nieuw surfpak en een goed gevoel terug naar de mobilehome.

De volgende dag gingen we naar het strand. Stijn kon niet wachten om zijn surfpak uit te proberen. Hij huurde een bord en sprong in de zee. Melissa ging ondertussen nog wat rondwandelen en winkelen. We zagen elkaar terug na een paar uur maar Stijns gezicht stond op onweer. Zijn surfpak was niet goed: te lang, overal kwam water binnen. Hij had het koud, was teleurgesteld en wilde terug naar de winkel om te proberen zijn surfpak om te ruilen. Het was die vent van de winkel, die dat al 20 jaar deed, die bleef beweren dat hij een medium-TALL was van maat (en zo groot is hij niet als we eerlijk zijn).

Binnengekomen in de winkel kregen we de gevreesde “nee wij kunnen geen gebruikte wetsuits omwisselen” te horen van een boze verkoper. Gelukkig heeft Stijn een ijzeren wil en een goed idee over hoe hij met verkopers moet omgaan. Hij liet zich niet uit het lood slaan en heeft uiteindelijk na veel zwoegen en overtuigen de verkoper kunnen ompraten om z’n wetsuit om te ruilen naar een medium. PPFfff dat was wel even spannend maar eind goed al goed. Hij gaat het uittesten in Bilbao …

This Post Has One Comment

  1. Ha ha eindelijk ledlichtjes. Mooi!
    Blijkbaar heeft Spanje heel wat te bieden, jullie maken ons echt jalours.

Leave a Reply

Close Menu