Doe ons maar een villa in Sevilla!

Sevilla is een van de dichtstbevolkte steden van Europa. Een plekje vinden voor de mobilehome leek dus geen gemakkelijke opdracht. Maar gelukkig had Stijn een plek gevonden in een beveiligd haventje op 8 km van Sevilla. Daar aangekomen was er meteen liefde; een rustige buurt, elektriciteit en douches. Wat moet een mens nog meer hebben. 😀

Snel onze short aan want het was 23 graden en we sprongen op de fiets richting stad. Nu in Spanje mag letterlijk alles: we reden door bedrijfsterreinen, langs waterwegen en op spiksplinternieuwe fietsroutes. In Sevilla aangekomen waren we erg onder de indruk van al dat moois. Het is echt wel een prachtige stad! We bezochten eerst de kathedraal, en wat was dat een pareltje! Het leukste van al was dat elke (zij)ruimte van de kathedraal te bezoeken was. De ene ruimte was al knapper, gouder en meer overdreven dan de andere. Ook was de graftombe van Christoffel Columbus te bezichtigen en mochten we de hoge klokkentoren beklimmen tot helemaal vanboven. Hier hadden we een prachtig uitzicht over de stad. Sevilla werd wel even opgeschrikt door Melissa haar paniekerige gil toen een van de klokken afging.

Terug beneden lieten we onszelf verloren lopen door de straatjes van Sevilla. Het werd liefde op eerste gezicht. Toen het donker werd en de kerstverlichting aanging werd het nog sfeervoller dan voorheen in de zon.

De volgende dag reden we richting expo ’92. Een heel “eiland” gebouwd voor de wereldtentoonstelling van ’92. Elk land heeft er een eigen paviljoen gebouwd met als overkoepelend thema “het tijdperk van de ontdekkingen”. Het resultaat is een gigantische wijk vol grote knotsgekke gebouwen en monumenten (oa. een gigantische metalen bol, twee kolommen van torenhoge pilaren en een heuse Arianne-raket). De meeste van de paviljoenen zijn afgebroken of in verval, maar gelukkig zijn er in een deel ook bedrijven en scholen gevestigd. Een groot deel van de expo is ook opgekocht en omgetoverd in een wildwaterpark. De dag dat we de expo bezochten was het een feestdag in Spanje. Dus van de mensen die er werken was geen sprake en terwijl Sevilla nog zwart liep van toeristen was er hier geen ziel te bespeuren. Het geheel liet een zeer aparte en desolate indruk op ons achter.

We reden daarna naar plaza España en het contrast kon niet groter zijn. Hier wemelde het van de mensen. Dit is duidelijk wel een monument dat ze in de verf willen zetten. Wat een decadentie! Het is een maanvormig paleis met ervoor een gigantisch plein waar je ook met een bootje kan varen op het aangelegd waterparcours. Het kan er niet méér over zijn 😀 Daar in het park dronken we een cavaatje om samen met de Spanjaarden hun grondwetsdag te vieren. We keerden moe maar voldaan terug naar de mobilehome.

Leave a Reply

Close Menu